hakdin.net
7 Zi'l-ka'de 1435
02 Eylül 2014 Salı
14:28
23 Ağustos 2010 Pazartesi
Okunma Sayısı: 8406
Arkadaşına Gönder Yazdır Yazı Büyüklüğü
Paylaş

SHQIPE

Të Jemi Njerëz Të Mirë, Gjithnji Të Mirë Të Bajmë

All-llahu teâlâ e don jneriun e mir. Atij që përpiqet t’a perfitoje dashurin e All-llahut teâlâ i thonë “Njeri salih”-Njeri i mir. Atij që e ka përfituar dashurin e All-llahut teâlâ i thonë “Veli” (shumës Evlija). Edhe veliut që mundohet që edhe të tjerët të jen të mirë, i thonë “Murshid”.

Për të qen njeri i mir duhet që ai të jet i mir ndaj All-llahut teâlâ, ndaj Pejgamberit të dashur si dhe ndaj të gjith njerzve. Po mos t’a ket njenën nga këto tri të mira, njeriu nuk mund të quhet njeri i mir. Njeriu për të qen i mir ndaj All-llahut teâlâ, do të thotë që të beson në egzistencën e Tij, të beson se Ai ësht një dhe të beson se Ai ka krijuar çdo gjë. Çdo njeri, çdo gjallnesë, çdo trup i pagjall, çdo fuqi, çdo lëvizje që veprojnë, të gjitha këto i ban me dëshirën e vet All-llahu teâlâ. Për të qen i mir ndaj Muhammedit alejhisselam, do t’a ket kuptimin që të besohet se ai ësht pejgamberi i All-llahut teâlâ, që të besohet se ai ësht ma i larti, ma i vlershmi i të gjith pejgamberve dhe të njerzve. Duhet të besohet se çdo fjalë e tij ësht folur nga All-llahu teâlâ dhe ma në fund duhet që atij t’i përshtatet. Fjalve të Pejgamberit sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem u thone “Hadisi sherif”. Për t’i përshtutar atij, duhet që t’i mësojme fjalët e tija, lëvizjet dhe punët e tija, duhet që t’i mësojmë të gjitha fjalët e tija që tregojnë të mirën ose të keqen. D.m.th. “İlmi”-diturija ësht e nevojshme.

Diturit, të cilat duhet që t’i njofi e t’i dije muslimani quhen “Diturit İslame”. Diturit İslame ndahen në dy: “Diturit fetare” dhe “Diturit shkencore”. Edhe diturit fetare ndahen në dy: “Diturit trupore” dhe “Diturit e zemrës dhe të besimit”. Diturit trupore janë gjera të dobishme e të nevojshme që duhet të bahen dhe që janë “Farz” (tëdomosdoshme), si dhe gjera të këqija që nuk duhet të bahen e që janë “Haram” (të ndaluara). Diturit fetare na i ka njoftuar Muhammed alejhisselami. Këtyre u thonë “İslamijet”. Diturive trupore u thonë “Ahqami ilahijje” ose “Diturit e Sheriatit”. Dijetarve që İslamijetin e kuptojnë në mënyrë të drejtë dhe që ate e shkruajnë në veprat e tyre u thonë “Dijetarët e Ehli synnetit”. Dijetarët e Ehli synnetit këto diturit i kan përvehtsuar nga Kur’âni qerimi dhe hadisi sherifet. Ata këtyre diturive nuk kan shtuar mendimet e veta. Deri sa dijetarve që këtyre diturive kan shtuar edhe mendimet e veta, u thonë “Ehli bid’at”, ose “Reformista” të fes. Me fjalë të tjera këta janë shashtisur (larguar) nga rruga e drejtë. Dijetarët e Ehli synnetit janë udhërrëfyesa, të lartësuar deri në gradën e “içtihat” it. Ata i kuptojn edhe diturit e shkencës së kohës së tyre.

Ai që merr pjesë në bisedimet e një udhërrëfyesi të pjekur dhe nga ai dëgjon diturit e sheriatit, edhe sheriatin e mëson, arrin në shkëndijtë e shenjta (të nur-it) të zemrës së tij. Përhapjes së këtyre shkëndijve të dituris nga zemrat e këtyre dijetarve u thonë “Feyz”. Si që e dijmë se Dielli e perhap dritën e vet, ai përhap edhe dritra të padukshme që quhen trita “Ultraviolete” dhe “Infraruzh”. Po kështu janë edhe dritrat “Laser”, “Rentgen”, “Katod” dhe “dritrat e vdekjes”. Të gjitha këto dritra i krijojnë burimet e tyre që i kan. Nga zemra fatlume e Resulull-llahut janë edhe dritra të padukshme që përhapen an’e mb’anë.” Këto dritra quhen “Nur”. Këto dritra arrijtën në zemrat e Es?habi qiramit, d.m.th. muslimanve që ndodheshin pranë tij simbas zotsive dhe kapaciteteve të tyre të kuptimit. Kapaciteti i kuptimit të çdo njenit ësht simbas afrimit të se i cilit ndaj sheriatit. Se i cili nga Es-habi qiramit ka qen dijetar’i Ehli synnetit. Se i cili nga ata ka mundur të marri “nur” dhe të gjeje pjekuri dituriije simbas fuqis së imanit ndaj Resulull-lahut dhe nga muhabeti i tij. Ebu Beqiri Siddiku nga arsye se imanin dhe dashurin e ka patur ma tepër se të gjith, ka përfituar ma tepër “fejz” nga të gjith. Për t’a dashur njenin, do të thotë që t’a duash gjith ata që i don ai, do të thotë që mos t’i duash ato që e shqetsojnë atë, do të thotë që në çdo punë t’i përshtatesh atij dhe të jesh në shërbim të tij. Zemra e njeriut ësht si landa fosforeshente. Ajo përhap “nurët” që i merr. Nurët (dritrat e dituris) që i kan përhapur zemrat e Es-habi qiramit (shokët e Muhammed alejhisselamit) nëpërmjet të Tâbi’invet, kan hyr në zemrat e dashuris. (Dijetarët Tâbiin janë dijetarë të shekullit dyt, dijetarë pas Es-habi qiramit). Kështu ata të muhabbetit të çdo shekulli e mësuan edhe sheriatin nga udhërrëfyesit dhe përfituan nga ata edhe pjekuri diturije.

Zemra e një njeriu në se arrin në zemrën e udhërrëfyesit të vet, në se arrin në pjekurin e dituris që vjen nga Resulull-llahut, imani i këtij nejeriut forcohet. Lutjet e ketij njeriut, adaptimi i tij ndaj sheriatit i bahen shumë kollaj dhe të kandshme. Kënaqsit e tij spirtërrore heqin dorë nga gjynahët dhe nga dëshirat e këqija. Edhe në se mendja e njeriut angazhohet me punë botrore, p.sh. me fitime hallall në tregti e në bujqësi, me shkencë, me art, drejtësi, luftë për fe (xhihad), astronomi e tj. edhe në se të gjitha vështërsit e çdo njenit i zgjidh, por në se në zemren e tij nuk ndodhet as një nga këto, në se ai të gjitha lutjet, çdo punë, çdo të mirë i ban nga arsye se i ka urdhëruar All-llahu teâlâ, në se ai nuk mendon as një dobi tjetër personale, atëhere në zemrën e tij arrijnë diturit e botës shpirtrore. İ këtill ka qen Sejjid Abdulhâqimi Arvâsî (rahmetull-llahi alejhi). Përgjgjet e tija pyetjeve të çdo lloji të imânit e të fikhut, të çdo dege tjetër si dhe pyetjeve të çdo lloji të shkencës, i habitshin dëgjuesit. Diturive fetare dhe shkencore qe mësohen duke u-përpjekur dhe me mend, u thonë “İlm”. Diturive qe i vijnë në zemër t’atij që inspirohet nga udhërrëfyesi i vet u thonë “Shuhud” dhe “Ahval”. Shuhud-it t’All-llahut teâlâ dhe të vetijeve të Tija u thonë “Marifet”. Marifeti i All-llahut teâlâ ësht që të kuptohet se Ai egziston dhe se âlemi, d.m.th. çdo krijesë zhduket sikuer shembëlltyra që ësht vetëm një dukje në pasqyrë. Marifeti i All-llahut teâlâ duhet që të kuptohet se marifeti i vetijave të Tija nuk ngjan as një gjeje tjetër. Këtyre dy marifeteve u thonë “Marifet-ull-llah” dhe “Fenâ-fil-lah”. Ai që arrin në këto dy marifete quhet “Arif” (i ditur). Ai që ësht “arif” nuk i ban të keqë askujt. Sei cilit i ban të mirë gjithmon. Robi i dashur i All-llahut teâlâ mund të bahet një udhërrëfyes. Ai i përhap edhe diturit e sheriatit edhe pjekuri diturije. Atij që e përhap diturinë i thone “udhërrëfyes”. D.m.th. se udhërrëfyesi (Murshidi) ësht njeri i pjekur. D.m.th. se ai ësht një musliman i pjekur dhe i dobishëm për çdo njenin, për atdheun dhe për popullin. Për të përfituar “fejz” nga udhërrëfyesi, njeriu duhet që t’a dije dhe t’a zbatoje sheriatin. Për sh. një femër në se don që t’i pë rshtatet sheriatit, duhet që t’i mos zbuloji kryet, flokët, krahët, këllqet përpara mashkujve të huaj. Duhet që, kuer del në rrugë, përveç fëtyrës dhe të duarve, t’i mbuloji pjesët e tjera të trupit. Ai që nuk i përshtatet sheriatit, nuk mund të përfitoje nga pjekurija e dituris (fejz-it). Ky person në se nuk i lutet All-llahut madhështor për falje, na njoftohet se do të digjet në zjarrin e xhehennemit. Zemra, për të përfituar nga pjekurija e dituris, lypset qe ai që perfiton, t’a kuptoje pjekurin e udherrefyesit dhe t’i besoje atij. Për këte arsye duhet që t’a doje atë. Ai që e don udhërrëfyesin e vet, duke lexuar librat e tij, përfiton nga pjekurija e dituris nga ai. Sikuer që duke e dëgjuar udhërrëfyesin në bisedimet e tija, ose ai që duke e lexuar librin e tij, përfiton nga pjekurija e dituris nga ai. Ashtu edhe ai nga larg duke e përfytyruar fëtyrën e tij, perfiton nga pjekurija e tij të dituris. Edhe duke i vizituar varret e udhërrëfyesve të vjetër, përfitohet nga ruajtja e djturive të tyre.

SHQIPE

Fillimi
Kullanıcı Adı:
Şifre:

GÜNÜN MENKIBESİ

Abdurrahmân Tafsuncî, evliyâdan, büyük zât,Hazret-i Abdülkâdir Geylânî ders verdi ona bizzat.

GÜNÜN HADİSİ

GÜNÜN MEKTUBU

Bu mektûb, yine molla Tâhir-i Bedahşîye yazılmışdır. Bir farzın elden kaçmasına sebeb olan nâfile ibâdet, hac bile olsa, hiçbirşeye yaramıyacağı bildirilmekdedir:

YABANCI DİLLER

ENGLISH

Yabancı Dil

İngilizce Dini Bilgiler

العربية

Yabancı Dil

Arapça Dini Bilgiler

DEUTSCH

Yabancı Dil

Almanca Dini Bilgiler

FRANÇAIS

Yabancı Dil

Fransızca Dini Bilgiler

ESPAÑOL

Yabancı Dil

İspanyolca Dini Bilgiler

РУССКИЙ

Yabancı Dil

Rusça Dini Bilgiler

PERSIAN

Yabancı Dil

Farsça Dini Bilgiler

UZBEK

Yabancı Dil

Özbekçe Dini Bilgiler

TURKOMAN

Yabancı Dil

Türkmence Dini Bilgiler

HINDUSTANI

Yabancı Dil

Urduca Dini Bilgiler

SHQIPE

Yabancı Dil

Arnavutça Dini Bilgiler

BOSANSKI

Yabancı Dil

Boşnakça Dini Bilgiler

AZERBAIJANASE

Yabancı Dil

Azerice Dini Bilgiler

БЪЛГАРСКИ

Yabancı Dil

Bulgarca Dini Bilgiler

Site Haritası